zaterdag 19 juli 2014

Prince George – Steward & Haider




 

We glippen tussen de bosbranden door, terwijl ze opschuiven naar zuid/oost BC, rijden wij richting noord/west. Het gaat hier snel vooruit, we doen gemakkelijk 400 à 500 km op een dag en kunnen dan ook nog een paar bezienswaardigheden meepikken.  Na Prince – George daalt de temperatuur met zon’n 20° C en da’s best voor ons. Maar verderop in Smither keert het weer en komt er zelfs wat regen aan te pas. De camping-man laat ons onder een afdak kamperen, omdat we zoveel kilometers al achter de kiezen hebben. We nemen het aanbod dankbaar aan, zeker wanneer het ’s nachts begint te gieten. De volgende dat is het wat op en af met het weer en wanneer we in Steward arriveren zijn we behoorlijk nat. Dat kan echter onze pret niet bederven want ik heb, langs de kant van de weg mijn eerste zwarte beer gezien. ‘k ben er stilletjes voorbij gereden, stoppen was toch wat te avontuurlijk op dit moment. We zetten droog de tent op, net op tijd want de hele verdere nacht blijft het gieten. We komen pas boven water rond 11.00 uur in de ochtend, wanneer het geluid van de regen eindelijk ophoudt. Tijd voor een dagje rust, boodschappen, email, bloggen en rondslenteren in de zo afgelegen dorpje op de grens met de USA. Het plan is om morgen te gaan beren kijken.

Van hieruit zullen we zo’n 60 km terugkeren om dan verder naar het noorden te reizen.

Vancouver – Pemberton – Cache Creek – Likely - Bakerville – Prince George




 

Sinds vrijdag zijn we dus écht onderweg, het begon met een easy-going ritje van Vancouver naar Pemberton, even voorbij (het zomerse) Whistler. In Pemberton genieten we van een verkoelende zwempartij in het plaatselijke meer. Na onze eerst nacht in de “nieuwe” tent, kiezen we resoluut voor een “back-road” op aanraden van Peter. De Hurley-weg. Het duurt toch zeker een half uur voor we de techniek weer beet hebben en dan kunnen we voluit gaan.  Het is ongewoon heet in Britisch Colombia (39° ) en 200 km over gravel maken van mij een stofmannetje. Vooral omdat ik meestal als 2de rijd. We zijn op de Goldrush trail terecht gekomen en de nostalgie is nooit ver weg.  Het landschap is overweldigend mooi, maar onze kaart komt niet altijd overeen met de werkelijkheid. De brede gravel weg wordt smaller, de begroeing dichter en mijn Zuid-amerikaans trauma komt weer bovendrijven. Een paar motorcrossers zetten ons terug in de goede richting en na ettelijke uren komen we terug op de “hoofdweg”. Een klein monumentje herinnert ons aan de goudzoekers en trappers van niet eens zo lang geleden. Het duurt nog tot de late avond eer we in Cache Creek onze tent kunnen opzetten, het zwembad doet wonderen en we vinden nog energie voor een bezoek aan de enige kroeg van het dorp. Waar we verbroederen met de locals, die een uurtje moeten rijden voor ze aan de eerste pint zitten.

Na de aardbevingen, aardverschuivingen, vulkaanuitbarstingen komen daar nu ook nog eens de bosbranden bij. We zien in de verte de eerste rookwolken verschijnen en binnen een paar dagen zal de zon schuilgaan achter dikke rookslierten.  Deze week zijn er 134 brandhaarden gesignaleerd in BC.

We vallen van de ene  verbazing in de andere, niet alleen het natuurschoon en de geschiedenis raken ons, ook de gastvrijheid van de inwoners van dit land. Keith laat ons gratis zijn kampplaats delen, Jane nodigt ons uit om onze tent op haar goud-claim te zetten en Eliane en Gerry stellen hun huis en hun wasmachine ter beschikking.

Een bezoek aan Barkerville geeft ons een idee van het wel en wee van de goudzoekers van 1850 tot nu, want goud zoeken is hier een hele normale bezigheid, professioneel of hobbist, iedereen zoekt!

Langzaam vorderen we noordwaarts, wie weet waar de weg ons morgen weer brengt.

vrijdag 11 juli 2014

opgelost en klaar voor de échte start

Ondertussen zijn we terug bij Peter en Ilona in Vancouver en klaar voor de echte start naar het Noorden.


Hoe liep het af gisteren? Johan keerde na zo'n 3,5 uur terug met materiaal om de ketting te herstellen. Dan langs de BMW-shop, die gelukkig tot 20.00 uur open was.
Ondertussen was wel duidelijk dat we wat te optimistisch geweest waren. De ketting had er al zo'n 25.000 km opgelegen, 1,5 jaar stilgestaan .... misschien toch te vervangen? Even overlegd met de mechaniekers en dan toch besloten om alles ter plaatse te vervangen.  Het personeel wilde graag een half uurtje overwerken voor ons.


Nog een goei pintje en een stevige maaltijd om dan uiteindelijk om 23.00 uur bij ons gastgezin aan te komen. Foto's van de onderdelen komen via de fotolink.


Vandaag start het richting Squamisch, Whistler en verder.








Starten is altijd het moeilijkste,




 

We zijn precies 11 dagen in Canada en weer heel wat avonturen rijker. Omdat de GS iets langer bij de dealer zou blijven, zijn we op de 650 naar Clear Water gereden, zo’n 500 km noord-oost van Vancouver.

Willy & Sigrid zijn oude bekenden van ons en we waren toch van plan het te bezoeken. Willy is reisgids en Sigrid sinds begin deze zomer Park Ranger. De combinatie maakt dat ze veel uit huis zijn en wij overbruggen een paar dagen om op de dieren te passen. We brengen nog net 1 avond met Willy door en Sigrid is net op tijd terug om mijn en onze verjaardag te vieren.


Wat opvalt als je bij hen logeert is de immense rust die er heerst, voor verstedelijkte belgen werkelijk een enorme luxe. We hebben dan ook 1 dag niks anders gedaan dan bij hen thuis gezeten en van die rust genoten.

Maar Britisch Colombia is te mooi om lang stil te zitten, dus bezoeken we het park, langs meren en watervallen. En op mijn verjaardag gaan we wat spectaculairders doen. Raften op de Clear-water River. Het is nog vroeg op het seizoen en het water staat hoog, dat heeft spectaculaire rides tot gevolg. Kortom een dagje geweldig genieten!

Dan krijgen we bericht van de BMW-dealer dat de Gs klaar is en op 10 juli verlaten we de Bo-Hill ranch. Op de terugweg komt er letterlijk een kink in de kabel, of beter gezegd, uit de kabel. De ketting loopt van de 650 af. We hebben ongeloofelijk geluk dat ze niet blokkeert of in stukken scheurt! De connectieschakel is aan één kant gebroken.

Natuurlijk hebben we alle sleutels bij de GS gelaten L. Wat een domme fout. Maar we zien dat we de plantrekkerij uit de vorige reis nog niet verleert zijn. We duwen de moto naar de dichtstbijzijnde parking, gelukkig is die écht vlakbij, en maken dan een plan.

Johan zal een lift zoeken naar Vancouver, de GS en de tools oppikken en dan terugkomen om de zaak te repareren. Zijn ervaring met het Honda-project komt hier goed van pas. Ik blijf bij de moto en wacht. Voorzien van de laptop, mijn e-reader en water. We staan op een uur van Vancouver, snel gerekend, 1 uur heen, 1,5 uur in de stad voor de pick-up van de moto en dan ergens anders het materiaal, 1 uur terug. Dat wordt dus een uurtje of 3 à 4 wachten.  Ondertussen maak ik een praatje met de passerende mensen en dood de tijd met een nieuw boek van Isabel Allende.  Terwijl ik dit schrijf zijn er al zo’n 2 uurtjes voorbij. Het zonnetje schijnt, ik zit rustig in de schaduw en mijn oorstoppen houden het lawaai van de voor bijrijdende trucks ver weg.

Later meer nieuws
ps: problemen met foto's posten op de blog. Dus nu even alleen tekst

zaterdag 5 juli 2014

Preparatie van de Bikes !

Where are the motorbikes???





Het was een warm welkom in Vancouver. Bij Peter en Ilona vinden we onze motor terug onder een flinke stapel dozen en andere rommel. We waren vergeten hoe vuil we ze achter gelaten hadden.
Omdat het dinsdag "Canada-day" is, duurt het tot woensdag voor we de BMW-dealer kunnen contacteren. Het werk aan de 650 kunnen we zelf doen, maar de GS 1150 heeft grote onderhoudswerken nodig. Hoewel de mensen hun best doen, zal het toch nog tot volgende week duren eer we weg kunnen.
Ondertussen gaan wij op 1 motor naar Clear Water om Willy & Sigrid te bezoeken en de Canadeese natuur al wandelend te ontdekken. Een beetje jammer, maar niet getreurd er zijn slechter plaatsen om als wereldreiziger te zitten "wachten".
We keep you posted en geniet ondertussen maar van de foto's.





















zaterdag 28 juni 2014

Start again!



Na 18 maanden onderbreking omwille van gezondheidsperikelen, revalidatie en andere avonturen, starten we morgen opnieuw met onze tocht over het Amerikaanse continent.

We vliegen terug naar Vancouver, pikken onze motoren op en gaan dan noordwaarts richting Prudhoe Bay, Alaska.

Net als in het eerste deel is de weg het doel, dus we zien wel hoe ver we komen.

Voor wie de draad wil oppikken, volgende week vrijdag vind je de nieuwe editie van "Motorrijder / touren" in de winkel. Daarin lees je onze avonturen van Equador tot Mexico. In mei publiceerden zij al het eerste deel van onze reis en als alles goed is lees je in september het 3de deel.

Het doet ons groot plezier wanneer jullie ons via de blog volgen en zo een stuk met ons meereizen! We kijken uit naar jullie reacties.

Zo lieten we onze motoren achter, het zal een fijn weerzien worden met onze vrienden!

dinsdag 17 september 2013

2de Vertelavond Zaterdag 23 november, iedereen hartelijk welkom!!!

We vertellen voor de 2de keer, ons verhaal voor vrienden, familie, reizigers en al wie het horen en zien wil.





Zaterdag 23 november 2013 20.00 uur (deuren open 19.30)
Zolder, De Oude Pastorij Cultureel Centrum Kapellen. Dorpsstraat.
Inkom: vrije bijdrage
Hier een voorproefje....

https://www.youtube.com/watch?v=sMELS7xZRqo


Graag vooraf laten weten als je wil langskomen, de zaal heeft een beperkte capaciteit.

telefonisch of sms (je naam + kiss the ride)
Ils: 0479 23 25 97




Ism: Paraclub Hoevenen